Mnie niestety nie udało się tego dokonać, dlatego cieszy mnie to o czym właśnie przeczytałam.
Powstają pierwsze wspólne ogródki komunalne: w Zielonej Górze obok BWA i właśnie powstaje kolejny w Warszawie przy Radzymińskiej, kolektyw Precel będzie zagospodarowywać Plac Konopacki. Hurra. Popieram.
Więcej do poczytania tutaj.
znajdziesz tu: wskazówki jak na balkonie uprawiać warzywa, proste i sprawdzone przepisy kulinarne, domowe porady, pomysły na prezenty, informacje o sprawdzonych przeze mnie miejscach, wydarzeniach i produktach
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ogródek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ogródek. Pokaż wszystkie posty
28.05.2012
23.03.2012
Czas na liściaste
W tym roku, jak już wspomniałam, będę uprawiać roślinki zgodnie z poradnikiem księżycowym.
Wczoraj były nów, więc teraz nadeszła kwadra liścia. Oznacza to, że przez następne 7 dni jest idealny czas na siew i sadzenie roślin, z których zjadamy liście sałaty, kapusty itp. oraz zioła. Najlepsze z dobrych dni to 24, 25 i 27 marca.
Sama jestem ciekawa czy z tymi fazami księżyca to działa. Jeszcze nigdy tego nie przestrzegałam i jakoś rosło. Może nie idealnie jak bym sobie tego życzyła, ale zawsze jakoś.
Dzisiaj posiałam do doniczek: szpinak, sałatę rzymską, sałatę masłową, roszponkę, sałatę na listki i majeranek.
Zamierzam jeszcze posiać kolendrę i bazylię - moje ukochane, pachnące.
Dobrze, że dni coraz cieplejsze. Z każdym dniem widzę coraz większy ruch w przyrodzie - aż serce cieszy, choć trzeba pamiętać, że jeszcze jakieś ochłodzenie pewnie przed nami.
Wczoraj były nów, więc teraz nadeszła kwadra liścia. Oznacza to, że przez następne 7 dni jest idealny czas na siew i sadzenie roślin, z których zjadamy liście sałaty, kapusty itp. oraz zioła. Najlepsze z dobrych dni to 24, 25 i 27 marca.
Sama jestem ciekawa czy z tymi fazami księżyca to działa. Jeszcze nigdy tego nie przestrzegałam i jakoś rosło. Może nie idealnie jak bym sobie tego życzyła, ale zawsze jakoś.
![]() |
| moja zeszłoroczna sałata |
Dzisiaj posiałam do doniczek: szpinak, sałatę rzymską, sałatę masłową, roszponkę, sałatę na listki i majeranek.
Zamierzam jeszcze posiać kolendrę i bazylię - moje ukochane, pachnące.
Dobrze, że dni coraz cieplejsze. Z każdym dniem widzę coraz większy ruch w przyrodzie - aż serce cieszy, choć trzeba pamiętać, że jeszcze jakieś ochłodzenie pewnie przed nami.
22.08.2011
Zbieramy nasionka
Od paru lat sama zbieram nasionka. Co i Wam polecam.
Samodzielnie zebrane nasiona to darmowe własne roślinki/kwiatki w przyszłym roku.
Staram się zawsze zebrać choć parę nasionek ze sklepowych warzyw lub owoców, które mi smakują. Takie na przykład poziomki bardzo łatwo się rozsiewają. Wystarczy parę poziomek rzucić tam gdzie byście chcieli mieć te fajne krzewinki i wyrastają.
Mam kolekcję przeróżnych pomidorów, papryk i oczywiście wielu kwiatów. Swoją kolekcję poszerzę w tym roku o dynie oraz przeróżne fasole, które pięknie obrodziły w tym roku, chyba dzięki deszczom.
Po ususzeniu nasionka najlepiej włożyć do papierowej torebeczki i oczywiście podpisać.
Warto też zbierać nasiona roślin, które już mamy w dużej ilości, bo nigdy nie wiadomo czy nie uda nam się wymienić z innym ogrodnikiem/ogrodniczką.
Samodzielnie zebrane nasiona to darmowe własne roślinki/kwiatki w przyszłym roku.
Staram się zawsze zebrać choć parę nasionek ze sklepowych warzyw lub owoców, które mi smakują. Takie na przykład poziomki bardzo łatwo się rozsiewają. Wystarczy parę poziomek rzucić tam gdzie byście chcieli mieć te fajne krzewinki i wyrastają.
![]() |
| w środku sklepowa papryka, jej nasionka, a na górze wyhodowana przeze mnie ossstra papryczka |
Mam kolekcję przeróżnych pomidorów, papryk i oczywiście wielu kwiatów. Swoją kolekcję poszerzę w tym roku o dynie oraz przeróżne fasole, które pięknie obrodziły w tym roku, chyba dzięki deszczom.
Po ususzeniu nasionka najlepiej włożyć do papierowej torebeczki i oczywiście podpisać.
Warto też zbierać nasiona roślin, które już mamy w dużej ilości, bo nigdy nie wiadomo czy nie uda nam się wymienić z innym ogrodnikiem/ogrodniczką.
3.06.2011
Moje własne cukinie rosną
Cukinie posadzone w połowie kwietnia rosną. Pojawiły się już małe kwiaty i małe cukinie.
![]() |
| czterocentymetrowe kwiaty cukinii - 2 czerwca |
![]() |
| trzycentymetrowe cukinie :-) - 2 czerwca |
Mam też pierwsze spostrzeżenia dotyczące uprawy cukini w donicach:
- Po pierwsze bardzo szybko ziemia w donicy traci wilgoć, koniecznie trzeba pamiętać o częstym podlewaniu, bo cukinie lubią wilgotną, przepuszczalną ziemię. Ja wyściółkowałam ziemię w donicy trawą żeby tak szybko nie traciła wilgoci.
- Po drugie cukinie rosnące w donicach potrzebują częstego nawożenia. Przede wszystkim co tydzień należy zasilić je azotem. Objawem niedoboru azotu jest żółknięcie liści co u mnie niestety zaczęło pojawiać się w pewnym momencie. Zastosowałam dlatego fusy z kawy - łyżkę na tydzień. Jednocześnie pamiętam o podsypaniu co 2 tygodnie 1-2 łyżeczkami zmielonych skorupek jajek - by odkwasić ziemię po kawie. Cukinie lubią odczyn obojętny.
Innymi polecanymi nawozami ekologicznymi, które zwiększają poziom azotu są:
mączka rogowa, mączka z krwi i śruta z rącznika (wszystko do kupienia w dobrych sklepach ogrodniczych).
![]() |
| cukinie w donicy - 2 czerwca |
Można również ściółkować roślinami motylkowymi -m.in. koniczyna, wyka, łubin, groch, fasola, soja. Rośliny motylkowe żyją w symbiozie z bakteriami asymilującymi azot z powietrza. Azot jest gromadzony w brodawkach, które tworzą się po dostaniu się bakterii brodawkowych do korzeni. dlatego uprawiając rośliny motylkowe na nawóz najlepiej nie usuwać ich korzeni, ale ucinać rośliny równo z ziemią, zostawiąc korzenie w glebie. Zielone części można stosować dościółkowania lub przeznaczyć na kompost.
26.05.2011
Ogród - nauka szacunku i cierpliwości wobec przyrody
Po blisko trzech tygodniach zajmowania się moim poletkiem wiem na pewno, że w przypadku przyrody nie można się spieszyć.
Jałowa ziemia nie stanie się super urodzajna w jeden dzień - chyba, że nawieziesz wywrotkę czarnoziemu. Ale to raczej droga opcja. Ilość kompostu, który samodzielnie można przygotować też jest ograniczona w czasie. Cierpliwość jest dlatego cechą, którą powinien posiadać eko ogrodnik.
Trawa w ogródku, która wygląda marnie nie ulegnie stałej poprawie w szybkim czasie. Oczywiście można podsypać chemiczne nawozy, ale to polepszy jej stan na krótko. To co naprawdę zadziała w długim okresie jest powolne budowanie żyznej warstwy próchnicy.
Ziemia w ogrodzie nie powinna być goła, dlatego najlepiej ściółkować i sadzić rośliny okrywowe a na grządkach warzywnych sadzić uprawy współrzędne.
Okryta gleba pozostanie wilgotna, próchnica nie będzie wietrzeć a chwasty będą zagłuszane naszymi uprawami.
Dbajmy o naszą glebę z szacunkiem i powoli a odwdzięczy się nam wspaniałymi plonami. Pamietajmy, że zbyt wiele już lat eskploatowaliśmy ziemię uprawną, wyjaławiając ją. Teraz bez intensywnego nawożenia nie bylibyśmy w stanie uzystkać takich plonów by wyżywić ludzi na ziemi.
Ostatnio gdzieś wyczytałam, już nie pamiętam gdzie, że na jednego człowieka na świecie przypada w tej chwili 1 ha ziemi uprawnej na wszystko od zboża po drzewa owocowe. Obszar ten zmniejsza się co roku z powodu pustynnienia gleby i odralniania na cele budowlane i przemysłowe. Każdy z nas jest odpowiedzialny za taki stan: począwszy od wyrzucania/marnowania jedzenia po lekkomyślne podejście do problemu wyżywienia świata. My w krajach bogatej północy nie musimy się martwić jeszcze o jedzenie, a powinniśmy zacząć o tym myśleć.
A moje roślinki rosną. Ziemi kompostowej, którą moim ogrodowi gospodarze przygotowali zaczęło już ubywać. Postanowiłam dlatego zastosować tym razem inną metodę przygotowania miejsca pod następne sadzonki. Wykorzystałam metodę punktową wykopując rowki o głębokości 25-30 cm. Puste miejsce wypełniłam ziemią kompostową.
W tak przygotowanych rowkach zasadziłam podrośnięte kukurydze mniej więcej co 40 cm oraz w ramach upraw współrzędnych groszek cukrowy.
Z nasionek posianych dwa tygodnie temu pojawiły się cukinie, nasturcje, parę kalarepek oraz centymetrowe listki marchewki. A rzodkiewki rosną, już zaczęły wypuszczać regularne listki, na razie tycie. Z tych, które wsadziłam gdy przerywałam zbyt gęsto rosnące rzodkiewki przeżyły prawie wszystkie i może coś z nich będzie.
Truskawki, które w zeszłym tygodniu wyglądały mizernie widać, że przyjęły się i nabrały trochę krzepy. Dodatkowo ponownie uszczknęła kwiaty, bo co mi po jednej truskawce , lepiej jak roślinka się wzmocni.
Drugą grządkę, gdzie rośnie kukurydza z fasolą oraz kukurydza z grochem ściółkowałam. Rano, gdy pojawiłam się w ogrodzie wyrwałam wszystkie dostępne pokrzywy oraz trochę dużych chwastów, rozłożyłam to wszystko na słońcu by jak najbardziej wyschły. Podlałam grządkę wcześniej aby nie ściółkować mokrej ziemi.
Po południu pocięłam pokrzywy i chwasty (obowiązkowo odciełam korzenie, które powędrowały na kompostownik) i wyściółkowałam moje uprawy, zostawiając roślinkom trochę miejsca wokół by dać glebie możliwość stykania się z powietrzem.
Powinnam poczekać aż wyrwane pokrzywy i chwasty porządnie wyschną, ale niestety moje grządki mogę odwiedzać tylko raz w tygodniu a nie chciałam zostawiać roślinek na pastwę suszy i rosnących chwastów.
Po całym zabiegu grządki zostały ponownie podlane.
Ściółkowanie pokrzywami
Pokrzywy mają wiele zalet ale teraz napiszę tylko o tych zwiążanych za ściółkoweniem. Dla eko ogrodnika pokrzywy są bardzo pożytecznymi roślinami. Pokrzywy można ścinać nieprzerwanie. Ta roślina znacznie podnosi jakość próchnicy i jest niezmiernie lubiana przez dżdżownice. A my lubimy dżdżownice :-). Pokrzywa jest też skarbnicą minerałów. Zawiera: żelazo, magnez, wapń, krzem, mangan. Dzięki wyściółkowaniu pokrzywami poprawimy jakość gleby - powoli tworzy się próchnica a cenne składniki będą wracały do gleby tam właśnie gdzie tego potrzebujemy.
Wyrywanie pokrzyw
Założenie zwykłych, materiałowych rękawic ogrodniczych może być niewystarczające przy wyrywaniu. Kolce pokrzyw mogą je przebić. Ja dodatkowo chwytam pokrzywę przez zwykłą torebkę foliową, którą można jeszcze raz lub dwa razy złożyć.
Jałowa ziemia nie stanie się super urodzajna w jeden dzień - chyba, że nawieziesz wywrotkę czarnoziemu. Ale to raczej droga opcja. Ilość kompostu, który samodzielnie można przygotować też jest ograniczona w czasie. Cierpliwość jest dlatego cechą, którą powinien posiadać eko ogrodnik.
Trawa w ogródku, która wygląda marnie nie ulegnie stałej poprawie w szybkim czasie. Oczywiście można podsypać chemiczne nawozy, ale to polepszy jej stan na krótko. To co naprawdę zadziała w długim okresie jest powolne budowanie żyznej warstwy próchnicy.
Ziemia w ogrodzie nie powinna być goła, dlatego najlepiej ściółkować i sadzić rośliny okrywowe a na grządkach warzywnych sadzić uprawy współrzędne.
Okryta gleba pozostanie wilgotna, próchnica nie będzie wietrzeć a chwasty będą zagłuszane naszymi uprawami.
Dbajmy o naszą glebę z szacunkiem i powoli a odwdzięczy się nam wspaniałymi plonami. Pamietajmy, że zbyt wiele już lat eskploatowaliśmy ziemię uprawną, wyjaławiając ją. Teraz bez intensywnego nawożenia nie bylibyśmy w stanie uzystkać takich plonów by wyżywić ludzi na ziemi.
![]() |
| przygotowane pole pod warzywa |
Ostatnio gdzieś wyczytałam, już nie pamiętam gdzie, że na jednego człowieka na świecie przypada w tej chwili 1 ha ziemi uprawnej na wszystko od zboża po drzewa owocowe. Obszar ten zmniejsza się co roku z powodu pustynnienia gleby i odralniania na cele budowlane i przemysłowe. Każdy z nas jest odpowiedzialny za taki stan: począwszy od wyrzucania/marnowania jedzenia po lekkomyślne podejście do problemu wyżywienia świata. My w krajach bogatej północy nie musimy się martwić jeszcze o jedzenie, a powinniśmy zacząć o tym myśleć.
A moje roślinki rosną. Ziemi kompostowej, którą moim ogrodowi gospodarze przygotowali zaczęło już ubywać. Postanowiłam dlatego zastosować tym razem inną metodę przygotowania miejsca pod następne sadzonki. Wykorzystałam metodę punktową wykopując rowki o głębokości 25-30 cm. Puste miejsce wypełniłam ziemią kompostową.
![]() |
| nowe grządki |
W tak przygotowanych rowkach zasadziłam podrośnięte kukurydze mniej więcej co 40 cm oraz w ramach upraw współrzędnych groszek cukrowy.
Z nasionek posianych dwa tygodnie temu pojawiły się cukinie, nasturcje, parę kalarepek oraz centymetrowe listki marchewki. A rzodkiewki rosną, już zaczęły wypuszczać regularne listki, na razie tycie. Z tych, które wsadziłam gdy przerywałam zbyt gęsto rosnące rzodkiewki przeżyły prawie wszystkie i może coś z nich będzie.
Truskawki, które w zeszłym tygodniu wyglądały mizernie widać, że przyjęły się i nabrały trochę krzepy. Dodatkowo ponownie uszczknęła kwiaty, bo co mi po jednej truskawce , lepiej jak roślinka się wzmocni.
Drugą grządkę, gdzie rośnie kukurydza z fasolą oraz kukurydza z grochem ściółkowałam. Rano, gdy pojawiłam się w ogrodzie wyrwałam wszystkie dostępne pokrzywy oraz trochę dużych chwastów, rozłożyłam to wszystko na słońcu by jak najbardziej wyschły. Podlałam grządkę wcześniej aby nie ściółkować mokrej ziemi.
Po południu pocięłam pokrzywy i chwasty (obowiązkowo odciełam korzenie, które powędrowały na kompostownik) i wyściółkowałam moje uprawy, zostawiając roślinkom trochę miejsca wokół by dać glebie możliwość stykania się z powietrzem.
![]() |
| kukurydza |
Powinnam poczekać aż wyrwane pokrzywy i chwasty porządnie wyschną, ale niestety moje grządki mogę odwiedzać tylko raz w tygodniu a nie chciałam zostawiać roślinek na pastwę suszy i rosnących chwastów.
Po całym zabiegu grządki zostały ponownie podlane.
![]() |
| teraz nie widać gdzie ściółka a gdzie uprawy :-) |
Ściółkowanie pokrzywami
Pokrzywy mają wiele zalet ale teraz napiszę tylko o tych zwiążanych za ściółkoweniem. Dla eko ogrodnika pokrzywy są bardzo pożytecznymi roślinami. Pokrzywy można ścinać nieprzerwanie. Ta roślina znacznie podnosi jakość próchnicy i jest niezmiernie lubiana przez dżdżownice. A my lubimy dżdżownice :-). Pokrzywa jest też skarbnicą minerałów. Zawiera: żelazo, magnez, wapń, krzem, mangan. Dzięki wyściółkowaniu pokrzywami poprawimy jakość gleby - powoli tworzy się próchnica a cenne składniki będą wracały do gleby tam właśnie gdzie tego potrzebujemy.
Wyrywanie pokrzyw
Założenie zwykłych, materiałowych rękawic ogrodniczych może być niewystarczające przy wyrywaniu. Kolce pokrzyw mogą je przebić. Ja dodatkowo chwytam pokrzywę przez zwykłą torebkę foliową, którą można jeszcze raz lub dwa razy złożyć.
23.05.2011
Uprawa warzyw i owoców - uczę się
Mniej więcej po tygodniu (w ostatni piątek, dziś jest poniedziałek) odwiedziłam moje warzywno-owocowe grządki . Buuu. Obraz nie był pocieszający choć moi wspaniali gospodarze podlewali jak tylko mogli.
Jedynymi nasionkami, które wykiełkowały były rzodkiewki lub kalarepa. Nie wiem bo przy kiełkujących nasionach nie jestem w stanie odróżnić jednego od drugiego, a oczywiście nie pomyślałam żeby opisać co gdzie posiałam. Następnym razem będę pamiętać (nauka nr 1). Ale nic to, przerwałam siewki, tak jakby to były rzodkiewki, ale ponieważ nie lubię wyrzucać wsadziałam wyciągnięte kiełki w innym miejscu. Może wyrosną.
Parę dni wcześniej wyczytałam, że przesadzając truskawki trzeba je wkopać tak by nasada liści nie była pod ziemią (nauka nr 2). No i przyjrzałam się przesadzonym truskawkom, które wyglądały jak obraz nędzy i rozpaczy, nienajlepiej je posadziłam. Delikatnie poprawiłam zasadzenie tak by było prawidłowo oraz uszczknęłam kwiaty by zmaltretowane roślinki wzmacniały się a nie wysilały dla owoców.
Przygotowana przeze mnie poprzednio wysoka grządka była fajna, ale jakoś tak wydała mi się totalnie niepraktyczna, bo podlewając cała woda spływała z niej wypłukując dobrą ziemię. Postanowiłam więc obudować grządki na razie czymś prowizorycznym by zabezpieczyć je przed osuwaniem i spłukiwaniem (nauka nr 3). Ponadto lepiej wykorzystałam miejsce bo tam gdzie był spadek powstał teraz dodatkowy kawałek grządki. Brzeg zabezpieczyłam ofiarowanymi mi przez gospodarza deskami oraz glinianymi kaflami. Pewnego dnia wymienię to wszystko na ładne cegły z odzysku.
Ostatnim punktem planu dnia było przygotowanie kolejnej grządki o wymiarach 150 x 90 cm. Tym razem już od początku obudowałam brzegi. No i oczywiście tradycyjnie było karczowanie trawy, wymiana jałowej ziemi na ziemię kompostową, itp., itd.
Na nowej grządce pojawiły się wcześniej wychodowane przeze mnie z nasionek: kukurydza, fasola szparagowa tyczna i groch. Wyczytałam, że kukurydza i fasola oraz kukurydza i groch bardzo dobrze ze sobą koegzystują. Posadziałam je na przemian, najpierw kukurydza i fasola, a dalej kukurydza i groch, czyli zastosowała uprawę współrzędną. Oczywiście groch i fasola nie rosną zaraz obok siebie bo podobno nie są najlepszymi sąsiadami.
Mam nadzieję, że posadziłam kukurydzę cukrową, a nie pastewną :-). Wykorzystałam po prostu nasiona kukurydzy, które kiedyś kupiłam na kiełki. Jakoś kiełki z kukurydzy nie przypadły mi do gustu - mają słodkawo-mdły smak.
Znowu narobiłam się przy kopaniu jak dzika, ale jaka z tego przyjemność i mam nadzieję w przyszłości coś smacznego i zdrowego.
Plan na następny raz: wyściółkować podrośnięte uprawy trawą, przygotować trzecią grządkę. Co więcej, to się okaże w praniu.
Jedynymi nasionkami, które wykiełkowały były rzodkiewki lub kalarepa. Nie wiem bo przy kiełkujących nasionach nie jestem w stanie odróżnić jednego od drugiego, a oczywiście nie pomyślałam żeby opisać co gdzie posiałam. Następnym razem będę pamiętać (nauka nr 1). Ale nic to, przerwałam siewki, tak jakby to były rzodkiewki, ale ponieważ nie lubię wyrzucać wsadziałam wyciągnięte kiełki w innym miejscu. Może wyrosną.
Parę dni wcześniej wyczytałam, że przesadzając truskawki trzeba je wkopać tak by nasada liści nie była pod ziemią (nauka nr 2). No i przyjrzałam się przesadzonym truskawkom, które wyglądały jak obraz nędzy i rozpaczy, nienajlepiej je posadziłam. Delikatnie poprawiłam zasadzenie tak by było prawidłowo oraz uszczknęłam kwiaty by zmaltretowane roślinki wzmacniały się a nie wysilały dla owoców.
![]() |
| zmasakrowane krzaczki truskawek :-/ |
Przygotowana przeze mnie poprzednio wysoka grządka była fajna, ale jakoś tak wydała mi się totalnie niepraktyczna, bo podlewając cała woda spływała z niej wypłukując dobrą ziemię. Postanowiłam więc obudować grządki na razie czymś prowizorycznym by zabezpieczyć je przed osuwaniem i spłukiwaniem (nauka nr 3). Ponadto lepiej wykorzystałam miejsce bo tam gdzie był spadek powstał teraz dodatkowy kawałek grządki. Brzeg zabezpieczyłam ofiarowanymi mi przez gospodarza deskami oraz glinianymi kaflami. Pewnego dnia wymienię to wszystko na ładne cegły z odzysku.
Ostatnim punktem planu dnia było przygotowanie kolejnej grządki o wymiarach 150 x 90 cm. Tym razem już od początku obudowałam brzegi. No i oczywiście tradycyjnie było karczowanie trawy, wymiana jałowej ziemi na ziemię kompostową, itp., itd.
![]() |
| moje sadzonki fasoli szparagowej tycznej i kukurydza w tle - czekające na trzecią grządkę |
Na nowej grządce pojawiły się wcześniej wychodowane przeze mnie z nasionek: kukurydza, fasola szparagowa tyczna i groch. Wyczytałam, że kukurydza i fasola oraz kukurydza i groch bardzo dobrze ze sobą koegzystują. Posadziałam je na przemian, najpierw kukurydza i fasola, a dalej kukurydza i groch, czyli zastosowała uprawę współrzędną. Oczywiście groch i fasola nie rosną zaraz obok siebie bo podobno nie są najlepszymi sąsiadami.
Mam nadzieję, że posadziłam kukurydzę cukrową, a nie pastewną :-). Wykorzystałam po prostu nasiona kukurydzy, które kiedyś kupiłam na kiełki. Jakoś kiełki z kukurydzy nie przypadły mi do gustu - mają słodkawo-mdły smak.
Znowu narobiłam się przy kopaniu jak dzika, ale jaka z tego przyjemność i mam nadzieję w przyszłości coś smacznego i zdrowego.
Plan na następny raz: wyściółkować podrośnięte uprawy trawą, przygotować trzecią grządkę. Co więcej, to się okaże w praniu.
15.05.2011
Wspólny warzywnik - ciąg dalszy
21 kwietnia pisałam o pomyśle utworzenia wspólnego - komunalego miejskiego ogódka, miejsca, z którego mogliby korzystać wszyscy chętni, miejsca będącego centrum edukacji ekologicznej i elementem integracji międzysąsiedzkiej.
Nie zapomniałam o całej historii. Taka sprawa musi po prostu nabrać swojej mocy i dojrzeć jak dobre wino.
Nie myślcie jednak, że zupełnie nic w tym kierunku nie robię. Byłam już na spotkaniu w lokalnym domu kultury i, co mnie zaskoczyło, zostałam mile przyjęta i udało mi się zainteresować całą akcją. Czekam teraz na akceptację pomysłu przez organy wyższe oraz wogóle sprawdzenie czy cały pomysł ma rację bytu w naszej rzeczywistości.
Zastanawiam się czy urzędnicy w Polsce dojrzeli już do takich działań. Mam nadzieję, że nie będą się dopatrywać w takim pomyśle drugiego dna (naciąganie Państwa na parę metrów kwadratowych, sprzeniewieżenie poletka z chwastami). Wydaje mi się, że takie nieużytki byłyby lepsze dla wszystkich jako wspólne użytki.
Jestem dobrej myśli.
Nie zapomniałam o całej historii. Taka sprawa musi po prostu nabrać swojej mocy i dojrzeć jak dobre wino.
Nie myślcie jednak, że zupełnie nic w tym kierunku nie robię. Byłam już na spotkaniu w lokalnym domu kultury i, co mnie zaskoczyło, zostałam mile przyjęta i udało mi się zainteresować całą akcją. Czekam teraz na akceptację pomysłu przez organy wyższe oraz wogóle sprawdzenie czy cały pomysł ma rację bytu w naszej rzeczywistości.
Zastanawiam się czy urzędnicy w Polsce dojrzeli już do takich działań. Mam nadzieję, że nie będą się dopatrywać w takim pomyśle drugiego dna (naciąganie Państwa na parę metrów kwadratowych, sprzeniewieżenie poletka z chwastami). Wydaje mi się, że takie nieużytki byłyby lepsze dla wszystkich jako wspólne użytki.
Jestem dobrej myśli.
Mój pierwszy warzywnik
Naczytałam się tak wiele o organicznej uprawie własnych warzyw i owoców, dlatego przy nadarzającej się okazji (dostałam właśnie w użytkowanie kawałek czyjegoś ogródka) postanowiłam sprawdzić w działaniu wszystkie wiadomości, których przy największym nawet balkonie nie byłam w stanie zastosować.
Kawałek porośniętej trawą ziemi przy ogrodzeniu. Trochę tu jeszcze chwastów, samorozsiewających się kwiatów i zdziczałych truskawek.
Wzięłam się więc do pracy w piękne piątkowe popołudnie 13 maja. Postanowiłam, że będzie to moja samodzielna praca, dlatego to co zrobiłam nie jest może zbyt imponująca. Wiem jednak, że na początku jest najciężej. Potem będzie jak z górki.
Rozpoczęłam od pracy z widłami i pozbycia się trawy i chwastów. Przekopałam kawałek wielkości 150 x 90 cm.
Ziemia jest tu wyjątkowo jałowa, co nawet widać po jej kolorze. Mieszanina piasku i trochę gliny. Przygotowując tę grządkę nie natknęłam się na żadną dżdżownicę (świadczy to o braku jakiejkolwiek próchnicy w glebie) co jeszcze bardziej uzmysłowiło mi jakie karkołomne działanie przede mną.
Na szczęście gospodarze działki umożliwili mi korzystanie z ich pryzmy kompostowej dzięki czemu wymieniłam znaczą część tej jałowej ziemi na przerobiony, drobny kompost, choć sama nie jestem pewna w jakiej jest on kondycji.
Powyższą grządkę przygotowałam w następujący sposób:
- skopałam widłami i usunęłam chwasty i trawę, spólchniłam ziemię na głębokość wideł;
- usunęłam jałową ziemię na jakieś 5 cm w głąb, wysypując ją na kompost;
- na miejsce usuniętej ziemi wsypałam ziemię kompostową łącznie 20-25 cm, czyli usypałam wysoką grządkę na jakieś 15-20 cm, pewnie po paru dniach trochę wszystko osiądzie;
- na razie wsadziłam wykopane z tego miejsca zdziczałe truskawki, bo może da się je uratować, myślę, że truskawki dolecowo będą w innym miesjcu, ale na razie dysponuję tylko taką grządką;
- eksperymentalnie posiałam po trochu: marchew, kalarepę, rzodkiewki, cukinie i nasturcje.
Prawda, że ładne poletko, a jakie kamyki dookoła ułożyłam :-). Czeka mnie jeszcze dużo pracy, ale frajdy miałam naprawdę dużo. Już obmyślam sobie czym będę nawozić: zbieram fusy od kawy i mielę skorupki od jajek. Myślę sobie, że warto wykorzystywać każdy kawałek jaki mamy do dyspozycji - dla zdrowych i smacznych warzyw i owoców.
Kawałek porośniętej trawą ziemi przy ogrodzeniu. Trochę tu jeszcze chwastów, samorozsiewających się kwiatów i zdziczałych truskawek.
Wzięłam się więc do pracy w piękne piątkowe popołudnie 13 maja. Postanowiłam, że będzie to moja samodzielna praca, dlatego to co zrobiłam nie jest może zbyt imponująca. Wiem jednak, że na początku jest najciężej. Potem będzie jak z górki.
Rozpoczęłam od pracy z widłami i pozbycia się trawy i chwastów. Przekopałam kawałek wielkości 150 x 90 cm.
Ziemia jest tu wyjątkowo jałowa, co nawet widać po jej kolorze. Mieszanina piasku i trochę gliny. Przygotowując tę grządkę nie natknęłam się na żadną dżdżownicę (świadczy to o braku jakiejkolwiek próchnicy w glebie) co jeszcze bardziej uzmysłowiło mi jakie karkołomne działanie przede mną.
Na szczęście gospodarze działki umożliwili mi korzystanie z ich pryzmy kompostowej dzięki czemu wymieniłam znaczą część tej jałowej ziemi na przerobiony, drobny kompost, choć sama nie jestem pewna w jakiej jest on kondycji.
![]() |
| widać gdzie jest jałowa a gdzie kompostowa ziemia |
Powyższą grządkę przygotowałam w następujący sposób:
- skopałam widłami i usunęłam chwasty i trawę, spólchniłam ziemię na głębokość wideł;
- usunęłam jałową ziemię na jakieś 5 cm w głąb, wysypując ją na kompost;
- na miejsce usuniętej ziemi wsypałam ziemię kompostową łącznie 20-25 cm, czyli usypałam wysoką grządkę na jakieś 15-20 cm, pewnie po paru dniach trochę wszystko osiądzie;
- na razie wsadziłam wykopane z tego miejsca zdziczałe truskawki, bo może da się je uratować, myślę, że truskawki dolecowo będą w innym miesjcu, ale na razie dysponuję tylko taką grządką;
- eksperymentalnie posiałam po trochu: marchew, kalarepę, rzodkiewki, cukinie i nasturcje.
Prawda, że ładne poletko, a jakie kamyki dookoła ułożyłam :-). Czeka mnie jeszcze dużo pracy, ale frajdy miałam naprawdę dużo. Już obmyślam sobie czym będę nawozić: zbieram fusy od kawy i mielę skorupki od jajek. Myślę sobie, że warto wykorzystywać każdy kawałek jaki mamy do dyspozycji - dla zdrowych i smacznych warzyw i owoców.
11.05.2011
Ściółkujesz - mniej podlewasz
Nie muszę chyba nikomu mówić, że woda jest niezbędna roślinom. W tak ciepłe dni non stop trzeba podlewać rośliny, nie mówiąc już o tych co rosną w doniczkach.
Dobrym sposobem na utrzymanie stałej wilgotności podłoża jest ściółkowanie. Ja robię to nawet roślinom, które rosną sobie na zewnątrz w donicach (tylko w wersji light). Dzięki ściółkowaniu możliwe jest również utrzymanie w ryzach chwastów (nie mają światła ani miejsca by rosnąć) a jeśli ściółkujesz materią organiczną - kompostem, trawą, igłami drzew, liśćmi itp, z czasem do gleby wokół rośliny uwalniane są cenne minerały i związki organiczne. Ściółka działa jak koc, który grzeje korzenie zimą i izoluje od gorąca latem.
Można dobierać odpowiednie materiały by osiągnąć zamierzony cel, np. rośliny kwaśnolubne można ściółkować korą, igłami drzew, fusami z kawy.
Jest jednak parę rzeczy, o których należy pamiętać przy ściółkowaniu:
- ściółkując wiosną, poczekaj aż ziemia ogrzeje się po zimie;
- nie ściółkuj mokrą, lecz wilgotną glebę; ściółkowanie mokrej gkeby może pomóc pleśniom i grzybom w rozwijaniu się;
- staraj się by ściółka nie dotykała roślin - zostaw okrąg o promieniu kilku centymerów, gleba dookoła rośliny powinna się stykać z powietrzem;
- ściółka powinna mieć 7-10 cm grubości;
- ściółkuj przesuszonymi materiałami.
Dużo informacji na temat ekologicznego ściółkowania znajdziesz w książce:
"Ogród ekologiczny" red. Mike McGrath, wyd. Klub Dla Ciebie. Wogóle to bardzo ciekawa książka, polecam nawet tym, co mają tylko balkon do zagospodarowania i szukają inspiracji.
![]() |
| moja ostra papryka już tuż tuż, chyba trochę za blisko położyłam ściółkę, lecę poprawić |
Dobrym sposobem na utrzymanie stałej wilgotności podłoża jest ściółkowanie. Ja robię to nawet roślinom, które rosną sobie na zewnątrz w donicach (tylko w wersji light). Dzięki ściółkowaniu możliwe jest również utrzymanie w ryzach chwastów (nie mają światła ani miejsca by rosnąć) a jeśli ściółkujesz materią organiczną - kompostem, trawą, igłami drzew, liśćmi itp, z czasem do gleby wokół rośliny uwalniane są cenne minerały i związki organiczne. Ściółka działa jak koc, który grzeje korzenie zimą i izoluje od gorąca latem.
Można dobierać odpowiednie materiały by osiągnąć zamierzony cel, np. rośliny kwaśnolubne można ściółkować korą, igłami drzew, fusami z kawy.
Jest jednak parę rzeczy, o których należy pamiętać przy ściółkowaniu:
- ściółkując wiosną, poczekaj aż ziemia ogrzeje się po zimie;
- nie ściółkuj mokrą, lecz wilgotną glebę; ściółkowanie mokrej gkeby może pomóc pleśniom i grzybom w rozwijaniu się;
- staraj się by ściółka nie dotykała roślin - zostaw okrąg o promieniu kilku centymerów, gleba dookoła rośliny powinna się stykać z powietrzem;
- ściółka powinna mieć 7-10 cm grubości;
- ściółkuj przesuszonymi materiałami.
Dużo informacji na temat ekologicznego ściółkowania znajdziesz w książce:
"Ogród ekologiczny" red. Mike McGrath, wyd. Klub Dla Ciebie. Wogóle to bardzo ciekawa książka, polecam nawet tym, co mają tylko balkon do zagospodarowania i szukają inspiracji.
29.04.2011
Hodowca ziemniaków odc. 2
Moje ziemniaki hodowane w donicy wyszły już na światło dzienne. Jeszcze trochę podrosną i dosypię ziemi. W ten sposób, ciągle przykrywając łodygę ziemią pobudzamy roślinę do produkcji coraz większej ilości bulw. Im wyższa donica, tym większe plony :-). Niektórzy nawet używają w tym celu mocnego, plastikowego worka, na początku zwiniętego. Z czasem dosypując ziemię rozwija się worek. Ziemniaki hodowane samodzielnie może nie będą wielkim ratunkiem dla domowego budżetu ale z pewnością dają wiele zabawy i podobno takie ziemniaki są niesamowicie słodkie. Mam nadzieję, że spróbuję w tym roku.
Ziemniaki posadziłam 15 kwietnia. Po dwóch tygodniach wygladają tak:
Masz kawałek miejsca, jedną zbędną doniczkę? Uprawiaj co się da: poziomki, cukinię, ziemniaki, pomidory. Nie dla pieniędzy, po prosyu dla radochy.
Ziemniaki posadziłam 15 kwietnia. Po dwóch tygodniach wygladają tak:
Masz kawałek miejsca, jedną zbędną doniczkę? Uprawiaj co się da: poziomki, cukinię, ziemniaki, pomidory. Nie dla pieniędzy, po prosyu dla radochy.
21.04.2011
Wspólny warzywnik
Dziś mnie olśniło. Dlaczego by nie wziąć przykładu z Amerykanów i nie założyć własnego, wspólnego-komunalnego (po polsku brzmi to znacznie gorzej niż po angielsku i ma wydźwięk pejoratywny), miejskiego warzywnika.
Same korzyści: własne organicznie uprawiane warzywa, intergacja społeczności lokalnej, aktywizacja osób odrzuconych, edukacja ekologiczna, propagowanie zdrowego stylu życia i zdrowego odżywiania się, wykorzystanie miejskich nieużytków a potem wciągnięcie lokalnych restauracji, zorganizowanie cotygodniowego lokalnego bazarku, szkoła zdrowego gotowania..... Oj poleciałam z marzeniami.
Po świętach zaczynam wędrówkę. Myślę, że zacznę od lokalnego domu kultury. Lepiej mieć wsparcie takiej instytucji zanim udam się do Urzędu Dzielnicy. Mieszkam w ogromnym mieście, co prawda na obrzeżach, ale pewnie i tak nie będzie łatwo przekonać mi parę osób. A może miło mnie zaskoczą i pójdzie jak po maśle.
A może ktoś jeszcze podejmie takie wyzwanie i wystartujemy do wyścigu kto pierwszy ten zdrowszy. Czekam i trzymam kciuki za wszystkich co spróbują.
Same korzyści: własne organicznie uprawiane warzywa, intergacja społeczności lokalnej, aktywizacja osób odrzuconych, edukacja ekologiczna, propagowanie zdrowego stylu życia i zdrowego odżywiania się, wykorzystanie miejskich nieużytków a potem wciągnięcie lokalnych restauracji, zorganizowanie cotygodniowego lokalnego bazarku, szkoła zdrowego gotowania..... Oj poleciałam z marzeniami.
Po świętach zaczynam wędrówkę. Myślę, że zacznę od lokalnego domu kultury. Lepiej mieć wsparcie takiej instytucji zanim udam się do Urzędu Dzielnicy. Mieszkam w ogromnym mieście, co prawda na obrzeżach, ale pewnie i tak nie będzie łatwo przekonać mi parę osób. A może miło mnie zaskoczą i pójdzie jak po maśle.
A może ktoś jeszcze podejmie takie wyzwanie i wystartujemy do wyścigu kto pierwszy ten zdrowszy. Czekam i trzymam kciuki za wszystkich co spróbują.
20.04.2011
Uprawiam jadalne kwiaty
I nie chodzi mi o kalafior czy brokuły. Tak kwiaty. Tak piękne i kolorowe jak tylko można sobie wyobrazić.
Już najwyższy czas. Zima minęła i nadszedł czas by pomyśleć o samodzielnej uprawie różności. Jak co roku będę uprawiać i rośliny i warzywa, które potem ukwiecą moje sałatki. Robią one oszałamiające wrażenie na moich gościach. Poniżej foto jak wyglądała jedna z moich propozycji z ubiegłych lat.
W powyższej sałatce są:
sałaty - rzymska i roszponka
jajko na twardo
kwiaty: nasturcji, ogórecznika i tymianku
zioła: tymianek cytrynowy
Kwiaty należy dołożyć do sałatki już po polaniu oliwą i skropieniu sokiem z cytryny.
Jest wiele jadalnych kwiatów. Ale trzeba uważać też bo niektóre kwiaty są trujące. Lepiej sprawdzić źródła zanim coś zjesz na własną rękę.
JEDZĄC KWIATY BĄDŹ PEWNY, ŻE NIE BYŁY PRYSKANE HERBICYDAMI CZY PESTYCYDAMI LUB NAWOŻONE SZTUCZNYMI NAWOZAMI.
Najlepiej samemu je uprawiać.
Jak uprawiać jadalne kwiaty
Wiosną w kwietniu lub w maju, kiedy miną wiosenne przymrozki, kup odpowiednie nasiona w sklepie ogrodniczym, weź dużą donicę, nasyp do niej ziemi kompostowej i po prostu posadź. Dbaj o swoje roślinki zgodnie z informacjami z opakowania i ciesz się wspaniałymi sałatkami.
Co uprawiać
W tym i kolejnych postach postaram się opisać rośliny, których kwiaty ja jadam i polecam do samodzielnej uprawy. Zacznę moje opisy od kwiatów, które są w sałatce na zdjęciu powyżej: nasturcji, ogórecznika i tymianku.
Nasturcja (Tropaeolum majus)
Właściwości
Nasturcja jest samowysiewającą się rośliną jednoroczną pochodzącą z Ameryki Południowej. Używana była przez Inków jako roślina jadalna oraz lecznicza. Nasturcja jest bardzo cenną rośliną Nasturtium, zawiera dużo wicaminy C (kwiaty mają 130mg wit C / 100g) wszystkie jadalne części są bakteriobójcze, liście mają właściwości bakteriobójcze, przeciwgrzybiczne i antyseptyczne.
Nasturcja ma jadalne liście, kwiaty oraz nasiona.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Liście i kwiaty mają pieprzowy smak. Niedojrzałe nasiona można marynować w
gorącym occie i używane w zastępstwie kaparów. Dojrzałe nasiona są ostre i
można je mielić i używać w zastępstwie czarnego pieprzu.
Kwiaty i liście można stosować w sałatkach oraz smażyć na głębokim oleju w
cieście naleśnikowym.Świeże kwiaty i liscie można przechowywać tak jak inne warzywa liściaste jak
szpinak czy sałatę.
Uprawa
Nasturcje rosną w większości gleb, ale najlepiej się czują się w lekkiej,
przepuszczalnej glebie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu.
Jeśli zależy ci głównie na kwiatach najlepiej posadzić nasturcję w niezbyt
żyznej glebie, im żyźniejsza gleba tym mniej kwiatów nasturcja rodzi.
Wysiej nasturcję za zewnątrz po ostatnich wiosennych przymrozkach.
Będzie kwitła od połowy lata aż do pierwszych mrozów. Nasturcja świetnie
też daje sobie radę w dużych donicach na balkonie.
Można wybrać sposród wielu kolorów i rodzajów nasturcji: od pnących do
niskich.
Nasturcja smakuje nie tylko ludziom. Przyciąga m.in mszyce, można sadzić je
w pobliżu roślin, które odstraszają te owady: anyżek, szczypiorek, kolendra,
czosnek, cebula, petunie i rzodkiewki.
Ogórecznik (Borago officinalis)
Właściwości
Ogórecznik jest samowysiewającą się rośliną jednoroczną pochdzącą z Syrii, rozprzestrzeniła się na cały region basenu Morza Śródziemnego.
Ogórecznik to wspaniałe źródło witaminy A i karotenu - silnych antyoksynantów, witaminy C, i witamin z grupy B-complex. Roślina jest też źródłem żelaza, wapnia, manganu, miedzi, cynku i magnezu.
Ogórecznik ma jadalne kwiaty oraz liście, ale czasami kontakt z rośliną może wywołać podrażnienie lub zapalenie skóry.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Liście i kwiaty mają miły ogórkowy smak - stąd nazwa rośliny. Jest również delikatnie słona w smaku dlatego jest śwetnym uzupełnieniem diety bez soli.
Młode liście i kwiaty można używać do sałatek, a bardziej dojrzałe można stosować jak szpinak.
Kwiaty będą wyglądały nieziemsko gdy zamrozisz je w kostkach lodu.
Ogórecznik można przechowywać w lodówce tak jak pozostałe warzywa liściaste.
Uprawa
Ogórecznik daje sobie radę na większości gleb ale woli lekką i przepuszczalną,
mniej żyzną. Lubi stanowisko w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Nie sprawdza się w uprawie pojemnikowej.
Nasiona można wysiewać od wczesnej wiosny do połowy lata. Rośliny będą kwitły po około 8 tygodniach. Roślinę, która przestała kwitnąć można usunąć.
Ogórecznik bardzo łatwo się rozsiewa i w następnym sezonie możesz zdiwić się odnajdując go w oddalonym miejscu w ogrodzie.
Ogórecznik jest również uprawiany jako roślina towarzysząca - odciąga szkodniki. Sadzona często wraz z młodymi warzywami: szpinakiem, kapustą, pomidorami a nawet truskawkami.
Tymianek
Właściwości
Tymianek jest byliną - jedną z najbardziej popularnych w kuchni. Roślina ta pochodzi z regionu Morza Sródziemnego. Tymianek zawiera tymol - związek organiczny z antybakteryjnymi i anty grzybicznymi właściwościami. Świeże ziele ma najwyższy poziom zawartości antyoksydantów spośród innych świeżych ziół. Tymianek to żródło potasu, żelaza, wapnia, manganu, magnezu oraz selenu.
To wspaniałe źródło witamin z grupy B-complex oraz witaminy K, witaminy A, witaminy E, witaminy C oraz kwasu foliowego.
Jeść można prawie całą roślinę - z wyjątkiem korzeni.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Tymianek ma nieporównywalny, charakterystyczny smak. W mieszankach nie dominuje nad pozostałymi ziołami i tworzy z nimi wspaniałe kompozycje. Jest jednym z najważniejszych składników bukietu garni - dodawanego do zup i sosów, oraz mieszanki Zioła Prowansalskie.
Tymianek można stosować świeży oraz suszony.
Świeże ziele powinno być przechowywane w lodówce tak jak warzywa liściaste, natomiast suszony w odpornym na wilgoć pojemniku.
Stosuj liście i kwiaty tymianku jako przyprawę.
Uprawa
Krzwinka tymianku nadaje się zarówno do uprawy w domu jak i na zewnątrz.
Preferuje przepuszczlną glebę i stanowisko w pełnym słońcu. Gdy rośnie za zewnątrz dobrze jest okryć ją na zimę by nie przemarzła (chyba, że mamy w ogródku polski, dziki tymianek).
Po prostu kup odpowiednią sadzonkę w najbliższym sklepie ogrodniczym i ciesz się smakiem świeźego tymianku. NAPRAWDĘ POLECAM.
Już najwyższy czas. Zima minęła i nadszedł czas by pomyśleć o samodzielnej uprawie różności. Jak co roku będę uprawiać i rośliny i warzywa, które potem ukwiecą moje sałatki. Robią one oszałamiające wrażenie na moich gościach. Poniżej foto jak wyglądała jedna z moich propozycji z ubiegłych lat.
![]() |
| © foto Jowita Stachowiak |
sałaty - rzymska i roszponka
jajko na twardo
kwiaty: nasturcji, ogórecznika i tymianku
zioła: tymianek cytrynowy
Kwiaty należy dołożyć do sałatki już po polaniu oliwą i skropieniu sokiem z cytryny.
Jest wiele jadalnych kwiatów. Ale trzeba uważać też bo niektóre kwiaty są trujące. Lepiej sprawdzić źródła zanim coś zjesz na własną rękę.
JEDZĄC KWIATY BĄDŹ PEWNY, ŻE NIE BYŁY PRYSKANE HERBICYDAMI CZY PESTYCYDAMI LUB NAWOŻONE SZTUCZNYMI NAWOZAMI.
Najlepiej samemu je uprawiać.
Jak uprawiać jadalne kwiaty
Wiosną w kwietniu lub w maju, kiedy miną wiosenne przymrozki, kup odpowiednie nasiona w sklepie ogrodniczym, weź dużą donicę, nasyp do niej ziemi kompostowej i po prostu posadź. Dbaj o swoje roślinki zgodnie z informacjami z opakowania i ciesz się wspaniałymi sałatkami.
Co uprawiać
W tym i kolejnych postach postaram się opisać rośliny, których kwiaty ja jadam i polecam do samodzielnej uprawy. Zacznę moje opisy od kwiatów, które są w sałatce na zdjęciu powyżej: nasturcji, ogórecznika i tymianku.
Nasturcja (Tropaeolum majus)
![]() |
| © photo by Jowita Stachowiak |
Nasturcja jest samowysiewającą się rośliną jednoroczną pochodzącą z Ameryki Południowej. Używana była przez Inków jako roślina jadalna oraz lecznicza. Nasturcja jest bardzo cenną rośliną Nasturtium, zawiera dużo wicaminy C (kwiaty mają 130mg wit C / 100g) wszystkie jadalne części są bakteriobójcze, liście mają właściwości bakteriobójcze, przeciwgrzybiczne i antyseptyczne.
Nasturcja ma jadalne liście, kwiaty oraz nasiona.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Liście i kwiaty mają pieprzowy smak. Niedojrzałe nasiona można marynować w
gorącym occie i używane w zastępstwie kaparów. Dojrzałe nasiona są ostre i
można je mielić i używać w zastępstwie czarnego pieprzu.
Kwiaty i liście można stosować w sałatkach oraz smażyć na głębokim oleju w
cieście naleśnikowym.Świeże kwiaty i liscie można przechowywać tak jak inne warzywa liściaste jak
szpinak czy sałatę.
Uprawa
Nasturcje rosną w większości gleb, ale najlepiej się czują się w lekkiej,
przepuszczalnej glebie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu.
Jeśli zależy ci głównie na kwiatach najlepiej posadzić nasturcję w niezbyt
żyznej glebie, im żyźniejsza gleba tym mniej kwiatów nasturcja rodzi.
Wysiej nasturcję za zewnątrz po ostatnich wiosennych przymrozkach.
Będzie kwitła od połowy lata aż do pierwszych mrozów. Nasturcja świetnie
też daje sobie radę w dużych donicach na balkonie.
Można wybrać sposród wielu kolorów i rodzajów nasturcji: od pnących do
niskich.
Nasturcja smakuje nie tylko ludziom. Przyciąga m.in mszyce, można sadzić je
w pobliżu roślin, które odstraszają te owady: anyżek, szczypiorek, kolendra,
czosnek, cebula, petunie i rzodkiewki.
Ogórecznik (Borago officinalis)
![]() |
| © foto Jowita Stachowiak |
Właściwości
Ogórecznik jest samowysiewającą się rośliną jednoroczną pochdzącą z Syrii, rozprzestrzeniła się na cały region basenu Morza Śródziemnego.
Ogórecznik to wspaniałe źródło witaminy A i karotenu - silnych antyoksynantów, witaminy C, i witamin z grupy B-complex. Roślina jest też źródłem żelaza, wapnia, manganu, miedzi, cynku i magnezu.
Ogórecznik ma jadalne kwiaty oraz liście, ale czasami kontakt z rośliną może wywołać podrażnienie lub zapalenie skóry.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Liście i kwiaty mają miły ogórkowy smak - stąd nazwa rośliny. Jest również delikatnie słona w smaku dlatego jest śwetnym uzupełnieniem diety bez soli.
Młode liście i kwiaty można używać do sałatek, a bardziej dojrzałe można stosować jak szpinak.
Kwiaty będą wyglądały nieziemsko gdy zamrozisz je w kostkach lodu.
Ogórecznik można przechowywać w lodówce tak jak pozostałe warzywa liściaste.
Uprawa
Ogórecznik daje sobie radę na większości gleb ale woli lekką i przepuszczalną,
mniej żyzną. Lubi stanowisko w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Nie sprawdza się w uprawie pojemnikowej.
Nasiona można wysiewać od wczesnej wiosny do połowy lata. Rośliny będą kwitły po około 8 tygodniach. Roślinę, która przestała kwitnąć można usunąć.
Ogórecznik bardzo łatwo się rozsiewa i w następnym sezonie możesz zdiwić się odnajdując go w oddalonym miejscu w ogrodzie.
Ogórecznik jest również uprawiany jako roślina towarzysząca - odciąga szkodniki. Sadzona często wraz z młodymi warzywami: szpinakiem, kapustą, pomidorami a nawet truskawkami.
Tymianek
![]() |
| © foto Jowita Stachowiak |
Właściwości
Tymianek jest byliną - jedną z najbardziej popularnych w kuchni. Roślina ta pochodzi z regionu Morza Sródziemnego. Tymianek zawiera tymol - związek organiczny z antybakteryjnymi i anty grzybicznymi właściwościami. Świeże ziele ma najwyższy poziom zawartości antyoksydantów spośród innych świeżych ziół. Tymianek to żródło potasu, żelaza, wapnia, manganu, magnezu oraz selenu.
To wspaniałe źródło witamin z grupy B-complex oraz witaminy K, witaminy A, witaminy E, witaminy C oraz kwasu foliowego.
Jeść można prawie całą roślinę - z wyjątkiem korzeni.
Smak, stosowanie, przechowywanie
Tymianek ma nieporównywalny, charakterystyczny smak. W mieszankach nie dominuje nad pozostałymi ziołami i tworzy z nimi wspaniałe kompozycje. Jest jednym z najważniejszych składników bukietu garni - dodawanego do zup i sosów, oraz mieszanki Zioła Prowansalskie.
Tymianek można stosować świeży oraz suszony.
Świeże ziele powinno być przechowywane w lodówce tak jak warzywa liściaste, natomiast suszony w odpornym na wilgoć pojemniku.
Stosuj liście i kwiaty tymianku jako przyprawę.
Uprawa
Krzwinka tymianku nadaje się zarówno do uprawy w domu jak i na zewnątrz.
Preferuje przepuszczlną glebę i stanowisko w pełnym słońcu. Gdy rośnie za zewnątrz dobrze jest okryć ją na zimę by nie przemarzła (chyba, że mamy w ogródku polski, dziki tymianek).
Po prostu kup odpowiednią sadzonkę w najbliższym sklepie ogrodniczym i ciesz się smakiem świeźego tymianku. NAPRAWDĘ POLECAM.
15.04.2011
Hodowca ziemniaków
Dziś stałam się hodowcą ziemniaków. Wiele razy słyszałam jak to niektórzy "uprawiają" ziemniaki na balkonie. Można w mocnej torbie plastikowej lub plastikowym wiadrze. Ja postanowiłam spóbować z największą donicą plastikową. Poniżej foto instrukcja jak to robię:
Do posadzenia użyłam normalnych ziemniaków z warzywniaka, choć niektórzy stosują tzw. sadzeniaki, ale ja nie chcę zaprawianych jakimś świństwem. Zobaczymy może nie zachorują.
po przykryciu warstwą ziemi trzeba czekać aż ziemniaczki wypuszczą listki i potem znowu przysypać warstwą ziemi. Dzięki temu łodygi będą wypuszczać coraz to nowe bulwy. Ciekawam co będzie dalej.
Wasza ziemniaczana farmerka :-)
![]() | |
| najpierw drenaż - ja używam potłuczonych starych doniczek, których jakoś zawsze mam dużo, można też kupić specjalne kamyki do drenażu w najbliższym ogrodniczym |
![]() |
| na wierzch kładę kawałek agrowłókniny, by oddzielić ziemię od drenażu - przepuszcza wilgoć a ziemia się nie wysypuje |
![]() |
| na to ziemia kompostowa jakieś 4-5 cm i trzy ziemniaki i przykrywam potem ziemią około 4 cm i podlewam |
po przykryciu warstwą ziemi trzeba czekać aż ziemniaczki wypuszczą listki i potem znowu przysypać warstwą ziemi. Dzięki temu łodygi będą wypuszczać coraz to nowe bulwy. Ciekawam co będzie dalej.
Wasza ziemniaczana farmerka :-)
12.04.2011
Pomyślmy o warzywniku i kompostowniku
Ciekawy artykuł o zakładaniu nowoczesnego warzywnika:
Zakładanie warzywnika
Myślę od dłuższegoo czasu o kompostowniku. Serce mi się kraje jak wyrzucam tyle bio odpadów. Posiadając jednak mały miejski ogródek nie chcę stawiać tu ogromnego kompostownika, bo po pierwsze ogódek jest mały a po drugie napotkałam na sprzeciw pozostałych domowników. Widziałam ostatnio ciekawe rozwiązania - niewielkie kompostowniki, zamknięte, do trzymania w domu, ale oczywiście nie do kupienia w Polsce. Szkoda. A pewnie i cena dość zaporowa.
Zakładanie warzywnika
Myślę od dłuższegoo czasu o kompostowniku. Serce mi się kraje jak wyrzucam tyle bio odpadów. Posiadając jednak mały miejski ogródek nie chcę stawiać tu ogromnego kompostownika, bo po pierwsze ogódek jest mały a po drugie napotkałam na sprzeciw pozostałych domowników. Widziałam ostatnio ciekawe rozwiązania - niewielkie kompostowniki, zamknięte, do trzymania w domu, ale oczywiście nie do kupienia w Polsce. Szkoda. A pewnie i cena dość zaporowa.
22.03.2011
Obciach?
Czy obciachem jest uprawianie warzyw na balkonie lub w małym, miejskim ogródku? Myśl o chodowaniu warzyw w mieście odwiecznie kojarzyła się z małymi ogródkami działkowymi, gdzie równiutko podzielone grządki wyglądały nieciekawie. Odkąd stałam się szczęśliwą posiadaczką małego miejskiego 50m ogródka, zaczęłam doceniać nie tylko jego uroki estetyczne ale i funkcjonalne. Wiem, wiem, że powietrze w mieście jest zanieczyszczone, ale czy produkty kupowane w sklepach czy na bazarkach (z wyłączeniem tych z certyfikatami przeróżnymi) są wolne od zanieczyszczeń (nawozy, herbicydy, pestycydy i inne tego typu szuwaksy) a i często owoce i warzywa rosną w okolicy ruchliwych dróg, a pomidory szklarniowe nawet latem smakują jak tektura.
Mając w głowie te przemyślenia parę lat temu postawiłam eksperymentalnie wielkie donice. A w nich zioła, pomidorki i poziomki. W ziemi zasiałam nasturcję, ogórecznika, nagietki odkrywając póżniej smaki kwiatów jadalnych. Jakiż był mój zachwyt gdy rozdryzłam pierwszy dojrzały na słońcu pomidor. Przypomniał mi się smak z lat 70. kiedy pomidory były w większości sezonowe. Słodki smak, którego nie znają nasze dzieciaki. Szklarniowe, nawet eko nie mogą się równać.
Od tej pory zaczęłam, jak nasze babcie i mamy kiedyś, zbierać nasionka z ciekawych pomidorów kupionych w sklepie. I rosną. Są kolorowe, żółte, pomarańczowe, w paski, zielone, bardzo ciemno czerwone. Mniam.
Może to i obciach, kiedy obok zaprojektowanych ogródków jest mój, z pomidorami i poziomkami w skrzyniach. Ale co tam. Radość jest wielka.
Wszystko to można uprawiać też na balkonie. Uprawiasz sobie i masz produkty niedostępne w sklepach: kwiaty nasturcji, kwiaty szczypiorku, ogórecznika, nagietka, lawendy (choć już te czasami można kupić w formie suszonej). Tylko pamiętaj musisz je wychodować z nasionek, bo raczej nie spotkałam się z sadzonkami eko i podlewaj tylko eko nawozami.
W zeszłym roku moja siostra w skrzyni chodując, otrzymała przepyszne małe cukinie i kwiaty (tak trudne do kupienia).
A pięknie zaprojektowane ogródki? Uważam, że jak ktoś chce to można wkomponować takie rośliny i cieszyć się swoimi uprawami (wiem, że mało, ale JAKIE).
Obciach? Nie, dla mnie nie obciach.
Mając w głowie te przemyślenia parę lat temu postawiłam eksperymentalnie wielkie donice. A w nich zioła, pomidorki i poziomki. W ziemi zasiałam nasturcję, ogórecznika, nagietki odkrywając póżniej smaki kwiatów jadalnych. Jakiż był mój zachwyt gdy rozdryzłam pierwszy dojrzały na słońcu pomidor. Przypomniał mi się smak z lat 70. kiedy pomidory były w większości sezonowe. Słodki smak, którego nie znają nasze dzieciaki. Szklarniowe, nawet eko nie mogą się równać.
Od tej pory zaczęłam, jak nasze babcie i mamy kiedyś, zbierać nasionka z ciekawych pomidorów kupionych w sklepie. I rosną. Są kolorowe, żółte, pomarańczowe, w paski, zielone, bardzo ciemno czerwone. Mniam.
Może to i obciach, kiedy obok zaprojektowanych ogródków jest mój, z pomidorami i poziomkami w skrzyniach. Ale co tam. Radość jest wielka.
Wszystko to można uprawiać też na balkonie. Uprawiasz sobie i masz produkty niedostępne w sklepach: kwiaty nasturcji, kwiaty szczypiorku, ogórecznika, nagietka, lawendy (choć już te czasami można kupić w formie suszonej). Tylko pamiętaj musisz je wychodować z nasionek, bo raczej nie spotkałam się z sadzonkami eko i podlewaj tylko eko nawozami.
W zeszłym roku moja siostra w skrzyni chodując, otrzymała przepyszne małe cukinie i kwiaty (tak trudne do kupienia).
A pięknie zaprojektowane ogródki? Uważam, że jak ktoś chce to można wkomponować takie rośliny i cieszyć się swoimi uprawami (wiem, że mało, ale JAKIE).
Obciach? Nie, dla mnie nie obciach.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



























